GFS in het nieuws

Een verzameling krantenknipsels

 


 

In de ban van de fluit.

20190827 Schakel GFS

GROLLOO - Grolloo was afgelopen week in de ban van de fluit. Van woensdag tot en met zondag verbleven enkele tientallen fluitisten van over de hele wereld in het dorp om te werken aan hun spel op de dwarsfluit. Wat ooit werd opgezet als een eenmalige studieweek voor fluitisten is inmiddels uitgegroeid tot een ware traditie: het was alweer de vijfde editie van Grolloo Flute Sessions. De hele week waren er masterclasses in het Markehuis en op vrijdag, zaterdag en zondag verzorgden de fluitisten concerten in de sfeervolle kerk van Grolloo. Hier bracht onder meer de oorspronkelijk uit Libanon afkomstige Wissam Boustany het publiek in vervoering. (foto Van Oost Media)


 


Internationale top-fluitisten trakteren Grolloo op een stuk klassieke muziek

door Bas van Sluis - Dagblad van het Noorden (tekst en foto's)

20190824 krant DvhN top fluitisten

Dagblad van het Noorden 22 augustus 2019

 

 



Dwarsfluitconcerten na studieweek in Grolloo

20190822 DvhN met foutjes

Dagblad van het Noorden 22 augustus 2019

 

 


 


Grolloo verandert door Flute Session in een conservatorium voor een week

Door Bas van Sluis DvhN
FluteFestival2018
Grolloo Flute Session in 2018 Foto: organisatie/Bertus Reinders



Over tien dagen verandert het dorp Grolloo voor een week in een soort van conservatorium. Zo’n twintig fluitisten uit de hele wereld strijken dan neer in het dorp om kennis op te doen en te spelen voor publiek. Onder meer een Russisch toptalent van 13 jaar komt haar kunsten vertonen.

Een van de drijvende krachten achter het Grolloo Flute Sessions is Eva Kingma uit Grolloo. Ze verheugt zich op voorhand al op de komst van talenten uit de klassieke muziekwereld. ,,Ze komen overal vandaan: de VS, Engeland, de Verenigde Arabische Emiraten, Zweden, Duitsland, Ierland, Nederland, België, Frankrijk, Kroatië en Rusland.”

Toptalent uit Rusland
Vooral uit dat laatste land komt een sensatie, vertelt Kingma. De 13-jarige Elena Krivorotova. ,,Je weet niet wat je hoort. Dat is zo’n gigantisch toptalent. Die speelt echt iedereen van de mat. Nu al.” De jonge Krivorotova wordt begeleid door haar moeder. Net zoals de 15-jarige Vasilisa Kurakina. ,,Dat is ook veel beter. We zijn natuurlijk geen babysitters.”

Grolloo Flute Sessions is boven alles een masterclass van vijf dagen voor aanstormend fluittalent. Drie docenten verzorgen de intensieve lessen die worden gegeven in het Markehuis in Grolloo. ,,Matthias Ziegler, Ian Clarke en Wissam Boustany”, vertelt Kingma. ,,Allemaal toppers in deze wereld. Er komen ook twee professionele pianospelers mee.” Tegelijkertijd kunnen geïnteresseerden best het Markehuis in Grolloo binnenwandelen om een vleugje van de muziek mee te krijgen.

Pittig traject
Grolloo Flute Sessions is populair. Er zijn nu al aanmeldingen voor volgend jaar. En je komt er niet zo maar tussen, vertelt Kingma. ,,Geïnteresseerden moeten een filmpje opsturen zodat we kunnen bezien hoe goed iemand is. Er zijn gewoon meerdere mensen afgevallen.” Het is ook een pittig traject, vertelt de fluitbouwster. ,,We hebben studenten gehad die emotioneel worden, want je wordt echt binnenstebuiten gekeerd als muzikant. Maar wel altijd met respect. Afbranden heeft sowieso geen zin. Het is opbouwend. En iedereen geeft na afloop aan er beter van te zijn geworden.”

Volgens Kingma - die zelf fluiten bouwt - wordt het festival gedragen door Grolloo zelf. Zo dragen restaurant Hofsteenge en hotel Lindenhof hun steentje bij. En twee lokale bed and breakfasts. ,,Zodat iedereen een fatsoenlijk dak boven het hoofd heeft en goed te eten. Sommige deelnemers slapen bij dorpsbewoners.”

Sfeervolle kerk
Ook Bertus Reinders, betrokken bij het fluitfestival, geeft aan dat het weer een bijzondere week wordt voor Grolloo. ,,Wanneer je overdag of ‘s avonds door de straten wandelt, hoor je de oefenende cursisten. Er zijn huisconcerten en de coaches en studenten treden uiteindelijk drie avonden op in onze sfeervolle kerk.”

Die avondconcerten in de kleine kerk in Grolloo zijn op 23, 24 en 25 augustus. ,,Van eerdere edities weten we dat die concerten altijd uitverkocht zijn. Per avond is er plek voor zo’n 120 mensen”, weet Kingma die vertelt dat kaarten 10 euro per stuk kosten. ,,Een deel van dat geld gebruiken we voor de restauratie van de kerk.”


 

 

 

Vakvrouw Eva Kingma heeft het altijd maar druk: 'Het bouwen van een fluit is intensief denkwerk'

Uit Dagblad van het Noorden - Bas van Sluis - 10 juni 2019

Briljant. Innovatief. Een genie. Over fluitbouwster Eva Kingma uit Grolloo wordt vanuit de internationale muziekwereld vooral de loftrompet gestoken. Een gesprek met een vakvrouw die nooit kiest voor het grijze midden en altijd onzeker is over haar werk.

Elke ochtend staat Eva Kingma om kwart voor zeven op. Drie kwartier later trekt ze de deur van haar boerderij in het centrum van Grolloo achter zich dicht. Om te gaan wandelen. Het dorp uit. De kop leegmaken. „Vaak haakt een vriendin aan en dan wandelen we toch zo’n uur en een kwartier stevig door.” Het is nodig, vindt ze. „Om balans te krijgen in mijn hoofd. Het bouwen van een fluit is intensief denkwerk.”

Kingma heeft het altijd druk. Altijd bezig met de techniek. Staat ze te koken, denkt ze nog aan mechanieken. „Gelukkig maar, want elke ochtend dat ik opsta denk ik: yes, ik mag weer.”

Het werk stopt nooit
In haar ‘werkatelier’ – dat naast de woonboerderij van Kingma en haar man staat – hangen de reeds voltooide reizen en nog geplande reizen voor dit jaar op een groot wit bord. Ze is net terug uit Sint-Petersburg en Moskou. Binnenkort komt een klant over uit de Verenigde Staten. „En dan Australië en de Verenigde Staten. Fluitisten ontmoeten, netwerken, contacten leggen en ideeën ontwikkelen bij concerten. Het werkt stopt nooit.”

Lifetime Achievement Award

Tien maanden geleden is Eva Kingma in Orlando geëerd door de National Flute Association (NFA), de grootste fluitorgaisatie ter wereld. Ze kreeg daar de NFA Lifetime Achievement Award, de Nobelprijs voor fluitisten. Het summum. De prijs wordt doorgaans uitgereikt aan fluitisten, slechts twee fluitbouwers gaan haar, in de tientallen jaren dat de onderscheiding wordt uitgereikt, voor. „Ik ben de eerste vrouw.”

Het bouwen is volgens haar prachtig, maar heel eenzaam werk. „Wat ik heel lekker vind. Soms zit ik dagen achtereen in mijn eentje te piemelen. Dan schrik ik me de pleuris als iemand plotseling in de werkplaats staat. Ik zit op zo’n moment volledig in mijn eigen wereld, maar dan ben ik wel op mijn best.”

Even pakt ze een buis en soldeert wat aan elkaar. Het liefste werkt ze in stilte, terwijl de muziek van Miles Davis uit een klein boxje komt, in haar werkhoekje in het atelier. „Het hoofdkwartier, mijn leven.” Het is de plek waar ze onderdelen aan elkaar soldeert, een messing pijp vijlt en bouwt aan de meest moderne fluiten. „De laagte in deze fluiten heeft mij altijd mateloos gefascineerd.”

Ze wordt geroemd om haar innovatieve werk. Ze heeft inmiddels haar eigen gietinrichting in haar atelier. Alles doet ze zelf, samen met zilversmid David Kerkhof die nu zeventien jaar bij haar werkt. „Een fantastische vakman met dezelfde passie. Ik leer ook van hem.”

Niet snel van de kaart
Eva Kingma werkt onmiskenbaar met haar handen. Haar vingers hebben een zwarte gloed van het aanraken van metaal, messing en koper. In haar armen en vingers zijn stukjes zilver (,,tijdens het bewerken’’) gebrand. In alles straalt de 63-jarige Kingma, altijd een kleurige band in haar donkere haar, uit dat ze zelfvertrouwen heeft. Niet snel van de kaart. „Ik ben heel vrij opgevoed. Het was een grote improvisatie, heel onzeker. Mijn vader was een vrije vogel: een beeldend kunstenaar. Mijn moeder pianiste en zangeres.”

Ze is als klein meisje altijd in de werkplaats van haar vader, die grote bronzen beelden, maakte te vinden. „We woonden overal. Als er weer een beeld klaar was, dan gingen we weer zwerven. Ik bracht veel tijd met mijn vader door en hij liet mij vol vertrouwen rommelen met de meest gevaarlijke gereedschappen, zoals een stanleymes. Mensen zeiden vaak tegen hem: ‘Ben je gek geworden?’ ‘Nou ja, ze snijdt zich een keer en dan doet ze het niet weer’, zei hij dan.”

De technische kant
Bij haar ouders thuis wordt altijd klassieke muziek gedraaid. Dat ze dus als kind op blokfluitles gaat is dan ook geen grote verrassing. „Op een gegeven moment heeft mijn vader een beeld geruild voor een dwarsfluit mijn achteroom Dirk Kuiper. Die heb ik direct ingepikt.”

Kingma speelt er met veel plezier op, maar het allermooiste vindt ze om het instrument met een schroevendraaier uit elkaar te halen. „De technische kant vond ik spannender. Ik raakte echt gefascineerd en het kwam zelfs zo ver dat ik regelmatig fluitlessen moest afzeggen, omdat mijn uit elkaar geschroefde fluit het op dat moment niet deed.”

Het is oktober 1975 als Kingma haar dwarsfluit definitief om zeep helpt. „Ik belde mijn oom en vroeg of hij hem wilde repareren.” Maar Dirk Kuiper - zelf fluitbouwer - heeft daar geen zin in, vertelt hij haar. Hij heeft vlak daarvoor te horen gekregen dat hij blind en doof wordt, terwijl de ogen en oren essentieel zijn voor een fluitbouwer.

Het is de tragiek van haar achteroom, vertelt ze. „Hij was daardoor logisch heel somber en depressief. Dirk was 23 jaar fluitist in het concertgebouworkest geweest. Hij bouwde en repareerde ook fluiten met zijn eigen bedrijfje.”

Kuiper stelt voor dat Kingma langskomt in zijn werkplaats zodat ze zelf haar fluit kan repareren. Hij assisteert dan wel. „8 oktober 1975”, dreunt ze op zoals mensen dat bij hun eigen verjaardag doen. „Op die dag liep ik daar binnen. 44 jaar geleden en ik ben er nooit meer mee gestopt.”

Eva Kingma juni 2019

De vingers van Kingma hebben een zwarte gloed van het aanraken van metaal, messing en koper. Foto: Jaspar Moulijn

Onzekere tijden
In de jaren daarvoor zijn het turbulente, onzekere tijden voor Kingma en haar broertje en zusje. Haar vader leeft als kunstenaar een nogal losbandig leven, hij is iemand die vooral met zichzelf bezig is. „En na de avonturen van mijn vader kwamen daar nog twee halfbroers en een halfzus bij. Bij de crematie van pa dook er plotseling nog een onbekende halfbroer op. Bleek ik opeens niet de oudste van zes, maar van zeven.”

Even lacht ze heel hard, maar dan gaat haar stem een paar octaven omlaag. „Ik groeide op met het idee dat ik de enige was die mijn vader vertrouwde. Als dan dertig jaar later blijkt dat er nog een kind is over wie hij nooit wat heeft verteld...” Een stilte volgt. „Ja, toen ik dat besefte werd mijn bloed wel even karnemelk.”

Haar ouders scheiden uiteindelijk als ze 10 jaar oud is. „,Ik heb het idee dat mijn broers, zussen en ik nooit echt zijn opgevoed door hem. Hij was erg druk met zichzelf. En dat heeft zijn sporen wel nagelaten. Niet een van ons is getrouwd en er is vaak gedoe met relaties. Onthechtheid en vertrouwen is wel een ding bij ons.”

Eenzaamheid
Een akelige tijd volgt. „Voor mijn gevoel ben ik jarenlang bezig geweest om te zorgen dat mijn ouders niet in zeven sloten tegelijk liepen. Het was hoe dan ook geen taak voor een 10-jarig meisje. Een kindertijd is er voor mij dan ook niet geweest. Ik ben daar toen erg ongelukkig over geweest. Ik weet heel goed wat eenzaamheid is. In mijn jonge jaren heb ik nog gezworven en in kraakhuizen gewoond.”

Toch draait ze het ook graag om. „Als ik een heel veilige jeugd had gehad, en mijn jeugd had zonder meer anders moeten lopen hoor, dan had ik nooit durven doen wat ik nu doe. Er is iets onverwoestbaars voor teruggekomen. Het gevoel van: zo erg zoals het vroeger was, zo kan het nooit meer worden. Daardoor durf ik soms grote stappen te zetten.”

Het is wel moeilijk voor Kingma om aan te geven of dat offer het allemaal waard is geweest. „Het is me overkomen. Het is heel lang een totaal onveilige jeugd geweest. Daarin overschreeuwde ik mijzelf en heb ik me extreem vastgebeten in het werk. Ik ben zelf ook weggegaan bij iemand. En het steeds maar willen werken is de rode draad. Het is tegelijkertijd mijn onafhankelijkheid en houvast. Ik ben er wel een sterke meid door geworden.”

Aftakeling
Tien jaar lang neemt Kingma alles aan van haar achteroom Dirk Kuiper. Maar met de jaren takelt hij verder af, wordt steeds dover en blinder. En zij blijft groeien. „De aftakeling ging niet alleen over zijn organen, maar ook het ‘zijn’ als mens. Het moest volgens hem blijven hoe het was. En ik wilde juist verder. Zijn wereld werd kleiner, maar ik wilde mijzelf verder ontwikkelen.”

Ze belandt in een ‘scheiding’ met haar achteroom en leermeester. Ruzies en heftige emoties tussen haar en Kuiper knallen door de werkruimte. Kingma twijfelt of ze er iets over wil zeggen. En dan, met grote moeite. „Op een gegeven moment zei hij tegen mij: ‘Heb je er al over nagedacht wat voor soort werk je gaat doen als ik er niet meer ben?’ Ik kan nog huilen als ik erover nadenk. Het was erg pijnlijk.” Het bespoedigt haar beslissing om bij haar oom weg te gaan en voor zichzelf te beginnen. Het zorgt voor een gigantische bewijsdrift. „Ik wilde zijn ongelijk bewijzen. Want stel dat hij gelijk zou hebben. Dat ik het niet kan.”

Samen met haar man en twee zoons gaat ze op zoek naar een boerderij in het Noorden in verband met zijn werk als psychiater in het Universitair Medisch Centrum Groningen. Het wordt Grolloo, de plaats waar Kingma het uiteindelijk bijlegt met Dirk Kuiper. „Ik ben tot vlak voor zijn dood in 2006 regelmatig bij hem geweest. Dat voelde voor beiden toch vertrouwd. Op een zwak moment heeft hij ook wel eens tegen mij gezegd: als jij het niet had gedaan, dan was het bedrijf er niet meer geweest.”

Een jaar wachten
Iedereen vraagt om Kingma’s fluiten. Toch wil ze als bedrijf klein blijven, vertelt ze. „Hoeveel werk er ook is. Ook om alles te kunnen blijven overzien.” Alleen zilversmid David werkt drie dagen in de week in haar werkplaats.

Er staat veel druk op. Mensen die hun instrument liever gisteren dan vandaag krijgen en van een nee toch een ja proberen te maken. Ze kan het inmiddels relativeren. „Daar is de muziekzaak. Koop je daar toch lekker een fluit.” Maar wie bereid is soms een jaar te wachten, mag rekenen op een op maat gemaakt instrument.

Zomercursus

Eva Kingma organiseert samen met de bekende Zwitserse fluitist Matthias Ziegler het Grolloo Fluit Festival dat tussen 21 en 25 augustus wordt gehouden. Het is eigenlijk een zomercursus voor aanstormend fluittalent uit de hele wereld. Deelnemers krijgen masterclasses van topdocenten. De laatste drie dagen geeft de groep een concert in de kerk van Grolloo.

Zie ook grollooflute.com

Van een kale buis tot naar een volwaardig instrument, ze is van begin tot eind betrokken bij de bouw van een fluit. „Ieder schroefje gaat door m’n handen. Ik bouw geen normale instrumenten meer. Mijn hart ligt echt bij de lage fluiten. Dertig jaar geleden heb ik de beslissing genomen om met alle gewone instrumenten te stoppen en de diepte in te gaan met de alt- en later de basfluiten en contrabasfluiten. Op die manier heb ik mij in deze wereld weten te onderscheiden, bij de orkesten en solo-muzikanten.”

Kingma-System

Kingma heeft haar naam, na jaren harde arbeid, definitief gevestigd. Haar fluiten uit Grolloo zijn een begrip. Ze ontwikkelde begin jaren negentig haar eigen unieke Kingma-System waarvoor zij een Amerikaans patent ontving. Musici roemen haar: door Kingma kan er nu muziek worden gemaakt die nooit eerder kon worden gemaakt, zeggen ze over de vrouw uit Grolloo die een grote naam in de internationale muziekwereld veroverde.

Dat een groot deel van Nederland dat niet weet, maakt haar niks uit. De muziekwereld – haar wereld – weet het wel. Dat telt. En dat straalt op alles af. „Ik heb het zo onwijs naar mijn zin in Grolloo. Het leven in een kleine gemeenschap vind ik heerlijk.”

Ze werkt nu al ruim een kwart eeuw samen met voormalig zijspancoureur Egbert Streurer. „Ah, Egbert... We zijn twee handen op een buik. Waar vind je in Nederland nu zo iemand als Egbert? Net zoals David onmisbaar voor mij.” Ze glimlacht van oor tot oor als het over haar markante dorpsgenoot gaat.

Streuer en Kingma vinden elkaar in de techniek. „We hebben veel gein met elkaar en we delen de fascinatie met metaal. Hij weet niks van instrumenten, maar wel van luchtverplaatsingen. Laten we wel zijn: zo’n fluit, het ziet er misschien wel allemaal spannend uit, maar uiteindelijk is het net een uitlaat. Daar komt ook lawaai uit.”

Altijd zenuwachtig

Wanneer de loftrompet op deze manier wordt gestoken over iemands prestaties zal die toch zelfverzekerder door het leven gaan. Niet Kingma. Ze is altijd zenuwachtig over haar werk. Onzeker, zoals ze zelf zegt.

„De grootste kick is wanneer iemand opnieuw een instrument bestelt. Dan ben ik goed bevonden. Ik zal de laatste zijn die zegt: ik bouw de beste altfluiten van de wereld. Tot aan mijn graf zal ik dat niet doen. Ik neem mijn werk heel serieus en bij ieder instrument zal ik altijd het beste doen wat ik kan. Maar de NFA-award heeft ervoor gezorgd dat ik in een situatie zit dat ik me geen uitglijer kan veroorloven. Dat voelt soms ook als een last. De verwachting is niet alleen van mijzelf, maar ook van de fluitist hoog en dat werkt soms verlammend.”

Nooit 100 procent klaar

De manier waarop Kingma over haar werk – en vooral – haar instrumenten spreekt, doet vermoeden dat ze ze allemaal als haar ‘kindjes’ beschouwt. „Als je eenmaal kijkt, kun je niet meer doen of je het niet meer ziet”, zegt ze bijna ‘Cruijffiaans’. „Dus je ziet alles. En dat heeft een aantal voordelen, kwalitatief gezien. Mijn instrumenten zien er strakker uit dan ooit. Maar om dan het punt te bereiken dat je kunt zeggen: nu is het instrument klaar. Het is af... Dat vind ik steeds moeilijker worden.”

Ze zegt zich steeds meer te hechten aan de instrumenten. „Ook omdat je je realiseert dat het nooit 100 procent klaar is. Je werk beëindigen: het is voor mij een compromis sluiten met het onmogelijke. Het is een eeuwige zoektocht naar het instrument waar ik vrede mee heb...”

Een diepe zucht volgt. „Vroeger was ik tevredener over mijn werk. Terwijl de instrumenten veel minder waren.”

 


DE SCHAKEL  Woensdag 29 augustus 2018 (Geschreven door Henry Koops)

Fluitisten ontwikkelen in Grolloo hun spel en zichzelf

GROLLOO - Overal in Grolloo klonken de afgelopen week de klanken van flui¬ten. Deelnemers aan Grolloo Flute Session 4 oefenden op diverse plaatsen in het dorp. De 23 cursisten van over de hele wereld bereidden zich voor op de lessen van de coaches Ian Clark, Wissam Boustany en Matthias ZiegIer. Ze namen hen bij de hand om de fijne kneepjes van het fluitvak te leren. Het geleerde en hun basiskennis konden ze gebruiken voor de concerten die van vrijdag tot en met zondag werden gegeven in de kerk van Grolloo.

Fluitbouwster Eva Kingma uit Grolloo is mede-organisator van het evenement in haar dorp. Ze doet het samen met Matthias Ziegler die enkele jaren geleden met het idee kwam en heel veel vrijwilligers uit het dorp. ,,Het loopt fantastisch. Het is een hele leuke groep. We hebben zeven deelnemers dan de vorige keer", zegt Kingma. ,,Het is mooi om hen te zien samenwerken. Ze hebben elkaar nog nooit ontmoet en het is mooi om te zien hoe ze elkaar na een tijdje ondersteunen. Sommige hebben, als ze hier aankomen, vrees 'om te spelen. Ze komen als angstige vogeltjes binnen, maar ontdooien binnen een paar dagen mede door de enthousiaste docenten. Ze breken helemaal open." Kingma is blij dat de inwoners van het dorp het evenement hebben omarmd. Vier jaar geleden was er nog een wat afwachtende houding. Nu staat men in de rij om de studenten onderdak te geven", aldus Kingma die er wel voor waakt dat de lokale horeca geen klanten misloopt.
Maar voor een arme studente als Chloé Cuttez is een gratis onderkomen een uitkomst. De 25-jarige Française is voor de tweede keer in Grolloo. Door de hulp van de inwoners en wat sponsoring kan ze toch aan het festival deelnemen.

• Studenten uit de hele wereld zijn in Grolloo samengekomen om samen te spelen en hun fluitspel te ontwikkelen. (foto: Bertus Reinders)


,,De inwoners van Grolloo zijn geweldig", zegt ze. "Ze zijn niet oppervlakkig, maar erg geïnteresseerd in mij als persoon. Ze hebben veel belangstelling voor mij. Ze zorgen deze dagen goed voor mij." De Franse fluitiste, die al sinds haar zevende fluit speelt, geniet ook van de samenwerking met haar medestudenten en de lessen van de drie docenten. ,,Ik heb zeer goede adviezen gekregen om mijn techniek en spel te verbeteren. Ook is het fijn om ervaringen uit te wisselen met de andere studenten. En het contact met het publiek is ook erg prettig. Het is een feest om hier te spelen, met je instrument en met muziek bezig te zijn. Ook vond ik het geweldig om de werkplaats van Eva te zien. Je krijgt dan ook inzicht in hoe mijn instrument is gebouwd. Ik vind het hier geweldig en heb veel vrienden gemaakt."

Even verder op neemt coach Wissam Boustany een van de andere studenten onder handen. Een strenge benadering wisselt hij af met humor. Het probeert de angst weg te nemen en de studenten vertrouwen te geven. Als de stu¬dente dezelfde fout blijft maken geeft hij aan: ,,Fouten maken is menselijk. Maar het heeft veel te maken met concentratie. Je mag de concentratie niet laten verslappen. Je moet de moeilijke noot tijdens het oefenen aanvallen, net zolang tot de noot gewoon is, net als al die ander noten." Vervolgens richt" hij zich tot de omstanders. "Je moet voortdurend blijven oefenen. Maar oefenen moet geen vicieuze cirkel zijn, het moet een spiraal van ontwikkeling zijn."

De Professor of Flute van het Royal Northern College of Music in Engeland geniet van het werken van de studenten uit verschillende culturen. ,,De culturele verschillen zijn niet zo belangrijk. Het gaat om de persoon. We zijn allemaal mensen. Ik geniet er van om hen te motiveren. De studenten krijgen niet alleen les in het spelen op een fluit, maar ook in hun ontwikkeling als mens. En als ze het beste uit hun zelf halen, het proces begrijpen, open staan voor nieuwe ideeën en zichzelf ontwikkelen, kan het ook leerzaam zijn voor mijzelf."
Boustany geniet volop in Grolloo.

"Grolloo is één van de belangrijkste plaatsen in de fluitwereld. Dat komt door Eva. Haar innovaties zijn zo belangrijk geweest. Het is dan ook meer dan terecht dat ze de Lifetime Achievement Award heeft gekregen. De waardering verdient ze, maar dat moet wel voortgezet worden. Haar fluiten moeten gekocht worden, waardoor de ontwikkelingen doorgezet kunnen worden. Als fluitisten de populaire standaard fluiten blijven aanschaffen stoppen de innovatieve ontwikkelingen. Die ontwikkelingen hebben met het Kingmasystem te maken. Men mag hier best trots op haar zijn."

De groep studenten die deelnamen aan Flute Sesions 4 in Grolloo. (foto: Bertus Reinders) 

 


 

 

Persbericht van de NFA op 19 juni 2018

vrij vertaald in het Nederlands

logo NFADe National Flute Association is verheugd aan te kondigen dat Eva Kingma de Lifetime Achievement Award 2018 heeft ontvangen, uitgereikt aan een persoon die heeft geïnspireerd en bijgedragen aan de vooruitgang en kennis van het fluit- en fluitspel. De prijs wordt op de 46e Annual National Flute Association Convention gepresenteerd, 9-12 augustus 2018, in Orlando.
Bezoek nfaonline.org/Annual-Convention.

Eva Kingma is een wereldberoemde instrumentmaker die gespecialiseerd is in lage fluiten, zoals de alt, bas en contrabas. Haar talrijke innovaties op deze instrumenten hebben het voor een groeiend aantal fluitisten mogelijk gemaakt om ze te adopteren en te gebruiken voor solo- en ensemblewerk. Haar beroemdste product is het Kingma-systeem, dat twee belangrijke voordelen heeft: de regularisatie van kwarttoonverdeling en versterking van de capaciteit van de fluit voor multiphonics, of de mogelijkheid om meerdere noten tegelijk te spelen.

"Ik ben volledig overweldigd en ongelooflijk vereerd om de Lifetime Achievement Award te ontvangen," zei Eva Kingma. "Deze eer geeft me de brandstof om door te gaan met wat ik heb gedaan. Dank aan alle mensen bij de NFA die dit mogelijk hebben gemaakt! "

"Eva Kingma heeft een revolutie teweeggebracht in de wereld van lage fluiten met haar innovatieve ontwerpen en nauwkeurig vakmanschap, "zei Kyle Dzapo, NFA President. "Haar werk heeft de verbeelding van artiesten en componisten over de hele wereld gevoed en de National Flute Association is erg enthousiast haar te belonen met een Lifetime Achievement Award op onze 2018-conventie in Orlando. "

Het Kingma-systeem is gebaseerd op de Boehm-systeemfluit, maar gebruikt extra toetsen, waaronder een C # trill key, en haar gepatenteerde key-on-key-systeem, om fluitisten in staat te stellen alle twaalf kwartnoten te spelen met consistentie en duidelijkheid. De mogelijkheid om eerder sleutels met gesloten gaten te ventileren, leidt ook tot meer toonhoogteregeling door het vermogen van de speler om intonatie te veranderen en te verbeteren. Deze ontwikkelingen hebben nieuwe wegen geopend voor zowel fluitisten als componisten.

Kingma Flutes is in de vroege jaren vijftig, kort na de Tweede Wereldoorlog, in Nederland ontstaan. Een tekort aan blaasinstrumenten leidde er toe dat Dirk Kuiper, de tweede fluitist in het Concertgebouworkest van Amsterdam, om een klein bedrijf op te richten om aan de vraag naar nieuwe fluiten te voldoen. In 1975 sloot Eva Kingma zich aan bij Kuiper, later nam zij het bedrijf over in 1981. Sinds 1988 is het bedrijf gevestigd in het dorp Grolloo in het noorden van Nederland.

De eerste Altfluit van het Kingma-systeem ontstond in 1991. In 1993 creëerde Kingma ook een Kingma Systeem C-fluit in samenwerking met Bickford Brannen, maar heeft sindsdien gekozen om zich te concentreren op lage fluiten, die allemaal beschikbaar zijn met het Kingma-systeem. Door haar werk heeft Kingma vaak samengewerkt met andere fluitenmakers en klanten, hier deed ze inspiratie en ideeën op voor het maken van haar fluiten.

Kingma zei: "Ik had het grote voorrecht om samen te werken met een aantal fantastische fluitenmakers zoals Albert Cooper en Bickford Brannen en fluitisten die me eindeloze inspiratie gaven om mijn innovaties voort te zetten. Het openen van deuren voor fluitisten en componisten is een prachtig proces. Ik heb het nooit gerealiseerd dat het wereldwijd zo'n grote impact had."

Deze coöperatieve en persoonlijke aanpak heeft haar ook geholpen om extra aandacht te besteden aan de ergonomie van haar instrumenten. Kingma heeft hard gewerkt om toetsen zo te positioneren dat de handposities zo comfortabel mogelijk zijn. Dit levert de fluitisten meer behendigheid en uithoudingsvermogen op tijdens de uitvoering.

Kingma is van plan om haar focus op lage fluiten voort te zetten en zal binnenkort beginnen aan haar eerste dubbele contrabasfluit.

"Ik zal op minst drie reïncarnaties nodig hebben, wil ik al mijn ideeën uitwerken,” zei ze.

Over de NFA
Sinds haar begin in 1972 is de NFA gegroeid de grootste fluit organisatie in de wereld, met meer dan 4000 leden in 50 landen. Haar jaarlijkse conventie omvat 19 wedstrijden, veel met contant geld prijzen. De NFA heeft tientallen grote werken voor fluit, piccolo, en kamerensemble in beheer en verstrekt opleidings- en excelentbeurzen voor fluitisten van alle leeftijden en vanuit landen wereldwijd. Haar 40-jarige lid tijdschrift is De Fluitist en verschijnt eens per kwartaal. Bezoek nfaonline.org.

 

 


Persbericht d.d. 27 juli 2018 NFA LAA

t.b.v. lokale media

GROLLOO/ORLANDO Terwijl Grolloo zich voorbereidt op het vierde Grolloo Flute Festival, mag Eva Kingma, de fluitenbower op basis waarvan de Grolloo Flute Sessions ooit zijn ontstaan, op 11 augustus een bijzondere prijs in ontvangst nemen in Orlando, Florida USA. Zij krijgt de NFA Lifetime Achievement Award, de hoogste onderscheiding binnen de fluitwereld.

De prijs wordt doorgaans uitgereikt aan fluitisten: Kingma is de derde fluitbouwer die deze prijs krijgt. En dat is een grote eer. "Het is fantastisch, dit had ik niet verwacht."

Kingma wordt door de jury geroemd om haar innovatieve werk en wat daar uit voortgekomen is. Ze maakt fluiten die lage tonen kunnen spelen, en daar was nauwelijks muziek voor. Die muziek is er door de fluiten van Kingma nu wel gekomen.

Eva Kingma is een wereldberoemde instrumentmaker die gespecialiseerd is in lage fluiten. Haar grootste innovatie, het Kingma-systeem, omvat zes extra toetsen die de fluitist helpen om de sonoriteit en nauwkeurigheid van kwarttoonverdeling in alle registers te regulariseren en versterking van de capaciteit van de fluit voor multiphonics, of de mogelijkheid om meerdere noten tegelijk te spelen.

Haar innovaties hebben de verbeelding van componisten en artiesten aangewakkerd, terwijl ze ook veel van de ergonomische uitdagingen van het bespelen van de instrumenten heeft opgelost. Kingma's werkplaats bevindt zich in het centrum van Grolloo.

Eva Kingma is deze week (33) in Orlando, daarna naar Londen, waar de beurs speciaal voor haar een week is verplaatst. Dan snel terug naar Grolloo om cursisten en coaches te ontvangen voor de Grolloo Flute Sessions.


 

Persbericht d.d. 27 juli 2018 Grolloo Flute Festival

t.b.v. lokale media

Grolloo Flute Festival  Van 22 tot en met 26 augustus vindt in Grolloo voor de vierde keer Grolloo Flute Sessions plaats. Tijdens deze week gaan ruim twintig cursisten van over de hele wereld in Grolloo werken aan het spelen op hun dwarsfluit. Zo kunnen ze hun kennis en kunde analyseren en ontwikkelen. Dit alles in een open atmosfeer, met respect voor elkaar en in een omgeving waar je nieuwsgierig gaat worden naar wat er allemaal nog meer mogelijk is. En dat allemaal onder de leiding van bevlogen coaches.

Een bijzondere week voor Grolloo. Wanneer je overdag of ’s avonds door de straten wandelt, hoor je oefenende cursisten. Hotel, B&B’s zitten vol en veel studenten worden ondergebracht bij gastgezinnen. Dagelijks wordt er geoefend in de zalen van Het Markehuis. Deze oefensessies zijn bij te wonen. Optredens worden verzorgd in de vorm van huisconcerten, maar voor het grote publiek treden coaches en studenten drie avonden op in de sfeervolle kerk te Grolloo.

Voor meer informatie kunt u kijken op www.grollooflute.com (Engels) of www.grolloo.com voor een schema (Nederlands).

U wordt van harte uitgenodigd voor deze bijzondere concerten op vrijdag 24, zaterdag 25 en zondag 26 augustus in de fraaie kleine kerk te Grolloo. Aanvang 20:00 uur. Entree € 10,00. Elke avond is er een ander programma en er is geen voorverkoop. 


Unieke fluiten leveren Eva Kingma prestigieuze award op 

rtvdrenthe

Bron: RTV Drenthe

GROLLOO - Fluitisten van heinde en verre laten hun instrument maken door de handen van Eva Kingma uit Grolloo. Gisteren ontving zij voor haar creaties de Lifetime Achievement Award in het Amerikaanse Orlando.

Deze prijs wordt toegekend aan iemand die met zijn of haar carrière een grote bijdrage levert aan de muzieksector. De uitreiking van de prijs gebeurde tijdens de grootste internationale fluitenbeurs. Daar verzamelen zich professionele fluitisten, fluitenbouwers en fluitenbedrijven over de hele wereld. "Daar werd de award met veel bombarie aan mij uitgereikt. Het was fantastisch, echt fantastisch", memoreert Kingma.

Eva Kingma uit Grolloo maakt fluiten voor over de hele wereld foto RTV Drenthe

Foto RTV Drenthe

Hoogste op vakgebied

Een jaar geleden wist zij al dat ze de prestigieuze prijs had gewonnen. "Dat was zo overdonderend dat ik dacht, na een jaar is het vast allemaal wel gezakt. Maar nu heb ik het gevoel dat ik er nog een jaar aan moet wennen. Want dit is toch het hoogste wat er in mijn vakgebied valt te winnen."

Kingma werkt in Grolloo aan haar fluiten. "Een fantastisch dorp, met veel activiteit op muziekgebied. Het is geweldig dat mijn werk dat ik daar maak Orlando weet te bereiken."

De gelauwerde instrumentenmaker maakt 43 jaar fluiten. Begin jaren '90 begon ze met het bezoeken van de beurzen, al was ze bang dat dit een verlammend effect op haar creativiteit zou hebben. "Collega's haalden me over en al snel bleek dat het een goed besluit was. Het is erg fijn om met anderen te praten over het vak." Daarna is ze het evenement blijven bezoeken. Door heel Amerika, waar het ieder jaar in een andere plaats gehouden wordt.

Alles op bestelling

Kingma specialiseert zich in fluiten met lagere tonen, zoals de alt-, bas-, en contrabasfluiten. In de loop der jaren is ze zich beginnen te onderscheiden van fluiten uit de rest van de wereld. "Mensen weten de 'lage' fluiten in Grolloo heel goed te vinden. Ik maak alles op bestelling. Muzikanten komen van heinde en verre om daar hun instrument te halen of uit te proberen. Afstand blijkt dan niet uit te maken. Dat vind ik heel bijzonder."

Volgens de vakjury zijn de fluiten van Kingma de beste instrumenten in haar categorie. Geïnteresseerden kunnen ze krijgen zoals ze willen, zegt de inwoonster van Grolloo. "Ik maak ze voor grote handen, kleine handen, voor jazz, improvisatie, klassieke muziek, noem maar op. Daarom zijn ze uniek." En ook qua geluid onderscheiden de fluiten zich, zegt Kingma. "Op de beurzen zie je veel werk uit China. Dat ziet er mooi uit, maar ze missen iets in het geluid. Het is meer massaproductie. Daar wil ik niet aan meedoen."

Terug naar Grolloo

Als je een instrument van de hand van Kingma wilt hebben moet je wel minimaal een jaar geduld hebben. "Gelukkig knapt daar niemand op af."

Kingma kijkt ernaar uit om straks weer terug te vliegen naar het rustieke Grolloo. "Dat is toch wel fijn na dit enorme circus. Je zit hier toch met vijfhonderd tot duizend fluitisten die zitten te spelen." Lang van de Drentse rust kan ze niet genieten. Over een week vertrekt ze naar Engeland, waar haar prijs gevierd wordt op een fluitenbeurs. "Een soort hommage aan mijn werk."

Als dat achter de rug is, vinden er in haar woonplaats fluitfestiviteiten plaats. Dan begint het Grolloo Fluit Festival. "Fluitisten over de hele wereld komen om masterclasses en lessen te geven. Plus twee grote muzikanten uit Engeland en Zwitserland, plus twee pianisten gaan er de boel op z'n kop zetten. Ik kijk daar enorm naar uit."